Öyle bir ülkede ya??yoruz ki, bir bombal? sald?r?n?n ard?ndan devlet oraya ambulanstan önce TOMA gönderiyor. Önümüze dü?en ilk haberler oradaki insanlar?n durumu de?il, sald?r?y? kutlayanlar?n mesajlar? oluyor. Sald?r?n?n ard?ndan ilk sorumlular olarak sald?r?ya u?rayanlar gösterilmeye çal???yor. Üzerine aç?ktan yapt?klar? kutlamalar yetmezmi? gibi bunu sald?r?ya u?rayan insanlara kar?? bir sald?r? ve politika malzemesi olarak kullanmaya çal??an siyasetçiler görüyoruz.
Eskiden olsa tüm bunlar benim sinirlerimin alt üst olmas?na, ?a??rmama ve daha birçok tepki vermeme neden olurdu. Böyle ?eyler çok etkilerdi beni. Çünkü eskiden ‘insanl?k’ denen o masala inan?yordum ben de. Kimsenin gerçekten kötü olamayaca??, herkesin içinde iyilik oldu?u, bir gün her ?eyin çok güzel olaca?? falan filan. Bu ülke sayesinde bunlar?n hepsinden umudumu keseli baya?? bir zaman oldu.
Çünkü art?k insana, insan olmaya o kadar kutsal anlamlar yüklemiyorum. Hepimiz evrimde sadece birkaç ad?m ileri gitmeyi becermi? bir y???n etiz. Dürüst olay?m, iyi ki de bunlar?n birer masal oldu?unu görmü?üm diyorum. Bunu kabul ettikten sonra insan gerçekten birçok gereksiz ?eyi gözünün önünden çekip olaylar?n önemli k?sm?na bakmay? becerebiliyor.
Örne?in Cemil Barlas’?n ?u ana kadar k?rk kez nefret suçundan dolay? mahkemelik olmu? olmas? gerekiyordu. Hiçbir yerin ona yaz? yazma, hatta a?z?n? açma izni bile vermemesi gerekiyordu. Ama ya?ad???m?z ülke sa?olsun, kendisi önemli bir analist zannediliyor.
Ya da Devlet Bahçeli. ?lk f?rsatta o milliyetçi öfkesini kusmak, o akla mant??a s??mayan komplo teorilerini s?ralamak ve kimsenin ac?s?n? umursamadan (sorsak ona da ‘sözde ac?’ der) o insanlar? suçlamak için f?rsat kollayan bir siyasetçi. E?er o insanl?k dedi?imiz masal gerçek olsayd?, Bahçeli’nin ?u an partisiyle birlikte meclise girebilmesi söz konusu dahi olamazd?.
E?er insanl?k masal?na inan?yor olsayd?m tüm bunlar? kabul etmesi, anlamland?rmas? çok daha zor olacakt?. Bana daha fazla zarar verebilecek, beni gerçekten güçsüz dü?ürebileceklerdi bu nefretleriyle. Çünkü insanl?k beni tüm bu nefrete, bu ac?mas?zlara kar?? savunmas?z b?rak?yordu.
Bunlar gibi yüzlercesi, binlercesi önemli yerlerdeler. Ülkeyi yönetiyor, ‘önemli konumlarda’ oturuyorlar. Medyay? kontrol ediyor, man?etleri belirliyor, insanlar? besliyorlar bu nefretle. Sonra sokakta, internette, akl?m?za gelebilecek her yerde kar??m?za ç?k?yor. Bu nefret, bu ac?mas?zl?k bir toplumsal hastal?k belki de. Öldüren, yaralayan, insanlara fiziksel ve psikolojik zararlar veren ve yay?lmas? durdurulamayan bir virüs.
Zor gelse de, tüm bunlar? kabullenmemiz, bu gerçeklere göre hareket etmemiz gerekiyor. Türkiye’de siyasetin bir numaral? arac?n?n nefret oldu?unu, tarihi boyunca da bundan çok da farkl? bir yerde durmad???n? akl?m?zdan ç?karmadan hareket etmemiz gerekiyor. Siyasetçilerin onlarca y?ld?r topluma da bu hastal?klar?n? bula?t?rmak için ellerinden geleni yapt?klar?n? ve maalesef zaman zaman çok ba?ar?l? olabildiklerini unutmamam?z gerekiyor. Ya?ad???m?z ülke, bize optimistli?i ve iyi niyetlili?i yasakl?yor. Bu hastal??? içselle?tirmi? insanlar güce sahip ve onlar bu hastal?kla çürüyerek yok olmak istiyorlar.
E?er onlar?n yapt?klar?ndan daha farkl? bir ?ey gerçekle?tirmek istiyorsak, bu nefret döngüsünün, bu hastal?kl? yap?n?n bir parças? olmamak için u?ra?mam?z gerekiyor. Çünkü nefret ve onunla yola ç?kan hiç kimse bir ?ey üretemedi, üretemez de. Çünkü nefret üretmek için de?il, mevcut olan? korumak ve farkl? olan? yok etmek için var olan bir duygudur. Onunla hareket etmeye çal??mak ya da onunla hareket edenlerin kurdu?u bir oyuna girmek, oyundaki herkesin kayda de?er hiçbir ?ey üretemeden yok olmas? demektir.
Loren Elva hakl?, böyle bir ülkede iyi olamay?z, olmamam?z laz?m. Ama güçlü olmal?, önümüzdeki gerçekleri görüp var gücümüzle yolumuza devam etmeliyiz. Bunun için iyi olmaya ya da masallara ihtiyac?m?z yok. Biz iyi oldukça, masallarla kendimizi avuttukça daha fazla ac? çekiyoruz, daha çok öldürülüyoruz.
Bu insanlar?n bu kadar rahat olamamas?n? istiyorsak onlar?n bizleri etkilemesine izin vermemekle ba?layaca??z. Onlara kar?? her türlü kalkan?m?z? geçirece?iz ve onlar?n her sald?r?s?n?n bo?a dü?mesini sa?layaca??z. Gerekti?inde gereken cevaplar elbette verilmeli ama tüm enerjimiz ve vaktimiz nefret kusanlarla tükenmemeli. Onlar bizim enerjimizi sömürdükçe, bizlerin umutlar?n? yedikçe güçleniyor. Onlar? güçsüz b?rakman?n yolu bizden hiçbir ?ey alamamalar?n? sa?lamak.
Çünkü onlar?n bizden ald??? enerjiyi ve zaman? kullanmam?z gereken çok daha önemli yerler var. Yapmam?z gereken çok ?ey, yeti?memiz gereken çok yer var. E?er zaman?m?z? ve enerjimizi onlar sömürürse bize hayal ettiklerimizi gerçekle?tirecek hiçbir ?ey kalmaz. Onlar bizden istediklerini alamad?kça güçsüzle?ecek, biz onlara kapt?rmad???m?z zamanlar?m?zda çok daha fazlas?n? gerçekle?tirece?iz.
Bu söylediklerimin neye, ne kadar etkisi olur bilemiyorum. Ülkede her geçen gün ya?ad?klar?m?z?n, üzerimize kusulan nefretin bizlerde hiç enerji b?rakmad???n?n ve ço?umuzu lanet bir umutsuzlu?a sürükledi?inin de fark?nday?m. Her ne kadar umut verecek ?eyler yazmay? istesem de kimi zaman yazd?klar?ma kendimi bile ikna etmekte zorlan?yorum.
Yine de, bu nefret hastal???ndan ve bunlar? saçanlardan kurtulmak için bir ?eyler yapmak gerekti?inin de fark?nday?m. O yüzden bu yaz?y? herkes için oldu?u kadar kendim için de yazd?m. Çünkü dünyay? biraz olsun güzelle?tirmek için çabalayan insanlar? öldürecek ve bunun üzerinden hadsizle?ecek kadar kendini bilmez insanlar varsa, hiç de?ilse o güzel insanlar için bizlerin devam edebilmesi laz?m. Belki insanl?k diye bir ?ey yok ama hâlâ bir sürü güzel insan var bu dünyada.
Leave a Reply